photo1 photo1 photo1 photo1 photo1 photo1 photo1 photo8 photo9 photo10


Bioasekuracja

wtorek 20.11.2018

Ogólne Zasady Bezpieczeństwa Biologicznego

Pobierz plik pdf z Ogólnymi Zasadami Bezpieczeństwa Biologicznego obowiązującymi na WMW SGGW w Warszawie.

 

Poniższe zasady obowiązują we wszystkich jednostkach Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.

Bezpieczeństwo Biologiczne oznacza podejmowanie kroków mających na celu ochronę ludzi i zwierząt przed chorobami oraz zapobieganie ich rozprzestrzenianiu. Program bezpieczeństwa biologicznego pomaga chronić również osoby odwiedzające i otoczenie wydziału.

Według definicji FAO Bezpieczeństwo Biologiczne jest dość szerokim zagadnieniem obejmującym strategię i zintegrowane podejście, które obejmuje politykę i regulacje prawne (w tym instrumenty i działania), które analizują ryzyko w sektorze bezpieczeństwa żywności, zdrowia i życia zwierząt oraz zdrowia roślin, w tym związanego z nim zagrożenia dla środowiska i zarządzania. Bezpieczeństwo biologiczne dotyczy rozprzestrzeniania szkodników roślin, pasożytów i chorób zwierząt, chorób odzwierzęcych oraz organizmów genetycznie zmodyfikowanych (GMO) i ich produktów a także wprowadzenia inwazyjnych obcych gatunków i genotypów. Bezpieczeństwo biologiczne jest to całościowa koncepcja mająca bezpośrednie znaczenie dla zrównoważonego rozwoju rolnictwa, bezpieczeństwa żywności i ochrony środowiska, w tym różnorodności biologicznej.
W ramach Programu Bezpieczeństwa Biologicznego przeanalizowano występowanie wszystkich powyższych zagrożeń.

Zapobieganie i kontrola zakażeń
Kontrola zakażeń jest jednym z podstawowych elementów programu bioasekuracji wpływającym na funkcjonowanie wszystkich jednostek wydziałowych zarówno naukowych jak i klinicznych. Bez dobrych praktyk w zakresie zapobiegania rozprzestrzenianiu chorób zakaźnych, niemożliwe jest zapewnienie prawidłowej opieki pacjentom zgłaszającym się do kliniki. Procedury stosowane na WMW mają na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia chorób zakaźnych ludzi i zwierząt. Opracowane standardowe procedury operacyjne (SPO) dostosowane są do zagrożeń występujących w tym specyficznym środowisku.

Cele stosowania standardowych procedur operacyjnych SPO
– Ochrona personelu, studentów i klientów przed chorobami odzwierzęcymi.
– Stworzenie bezpiecznego środowiska dla pacjentów znajdujących się pod opieką jednostek wydziałowych.
– Edukacja studentów poprzez demonstrację i praktyczne zastosowanie prawidłowych zasad bioasekuracji.
– Wpływ na klientów i otoczenie wydziału w zakresie właściwej profilaktyki chorób odzwierzęcych.
– Zapewnienie prawidłowego funkcjonowania jednostek wydziałowych.

Priorytety SPO
Najważniejszym zadaniem SPO jest zapobieganie rozprzestrzenianiu chorób pomiędzy pacjentami, z pacjentów na personel, personelu na pacjentów i pomiędzy personelem.
• Dobre Praktyki Higieniczne (GHP) – poprawa higieny poprzez stosowanie podstawowych zasad GHP takich jak mycie rąk, stosowanie odzieży ochronnej, izolacja, ograniczenie bezpośredniego kontaktu z chorymi zwierzętami i właściwa utylizacja materiału zakaźnego.
• Przerwanie dróg zakażenia – poprzez codzienne prawidłowe stosowanie SPO i zrozumienie dróg rozprzestrzeniania chorób zakaźnych. Tworzenie barier dla zakażeń bezpośrednich i pośrednich. Określenie dróg przemieszczania pacjentów oraz personelu w taki sposób aby zapobiegać rozprzestrzenianiu czynników chorobotwórczych.
• Informowanie za pomocą znaków ostrzegawczych o występujących zagrożeniach.

Definicje
Choroba zakaźna: choroby, która może przenosić się pomiędzy zwierzętami lub ludźmi i zwierzętami.
Preparat dezynfekcyjny (dezynfektant, środek biobójczy): środek chemiczny, który zabija lub uniemożliwia wzrost mikroorganizmów. Stosowany na powierzchniach pomieszczeń, sprzętach i urządzeniach. (podłogi, stoły, sprzęt do pielęgnacji pacjenta)
Dezynfekcja: proces, który jest stosowany w celu zmniejszenia liczby mikroorganizmów do poziomu, który nie jest szkodliwy dla zdrowia.
Odzież ochronna (robocza): odzież, obuwie i odzież wierzchnia, które są noszone tylko podczas pracy.
Często dotykane powierzchnie: powierzchnie o szczególnym znaczeniu w rozprzestrzenianiu chorób zakaźnych, dotykane przez różne osoby z dużą częstotliwością takie jak włączniki światła i wentylacji, krany, uchwyty do spłukiwania wody, klamki, poręcze, telefony, przyciski w windach, klawiatury, przyciski na urządzeniach.
Bariera epizootyczna: materiały i procedury wykorzystywane w celu zapobiegania przenoszeniu drobnoustrojów pomiędzy pacjentami a personelem oraz zapobieganie zanieczyszczeniom krzyżowym drobnoustrojami chorobotwórczymi powierzchni, odzieży i sprzętu. Bariera epizootyczna jest stosowana w strefach w których występuje zagrożenie Klasy 4 a także w przypadku opieki nad pacjentami szczególnie narażonymi na infekcje takimi jak: zwierzęta młode, z obniżoną odpornością i z rozległymi ranami lub oparzeniami. UWAGA: należy stosować w odpowiedni sposób odzież i sprzęt ochronny jednorazowy aby zapobiec kontaminacji skóry i często dotykanych powierzchni.
Bakterie wieloantybiotykooporne (Multiple Drug Resistance): bakterie, które rozwinęły zdolność do przetrwania w obecności antybiotyków. Oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe występuje, gdy bakterie są w stanie zmniejszyć lub wyeliminować
skuteczność leków, środków chemicznych lub innych czynników przeznaczonych do leczenia lub zapobiegania infekcji. Często, antybiotyki, które pozostają skuteczne przeciw bakteriom mogą być toksyczne dla zwierząt. (Przykłady bakterii opornych na działanie antybiotyków to niektóre szczepy Salmonella enterica, metycylinoporny gronkowiec złocisty MRSA, wankomycynooporne Entercocci.
Zakażenia szpitalne: miejscowe lub ogólnoustrojowe infekcje, wynikające z niepożądanego działania lub obecności czynnika zakaźnego lub toksyny, który nie był obecny ani w czasie inkubacji w momencie przyjęcia do szpitala. (Każde zakażenie, które nie występowało w formie jawnej, bądź w okresie inkubacji w czasie przyjęcia chorego do szpitala/innej placówki. )
Sprzęt ochrony osobistej: to wszelkie środki noszone lub trzymane przez pracownika w celu jego ochrony przed jednym lub większą liczbą zagrożeń związanych z występowaniem niebezpiecznych lub szkodliwych czynników w środowisku pracy, w tym również wszelkie akcesoria i dodatki przeznaczone do tego celu.
Sterylizacja: usuwanie wszystkich form drobnoustrojów, w tym przetrwalników z przedmiotów i materiałów.
Zakażenie: wtargnięcie do organizmu drobnoustrojów chorobotwórczych i przełamanie odporności organizmu.
Zakażenie miejscowe: miejsce występowania infekcji znajduje się w pobliżu wrót zakażenia. Sepsa (posocznica): zespół objawów towarzyszących uogólnionemu zakażeniu organizmu.
Personel: wszystkie osoby pracujące na wydziale Medycyny Weterynaryjnej w jakimkolwiek charakterze, niezależnie od tego czy są to pracownicy techniczni, lekarze weterynarii, pracownicy naukowi, dydaktyczni, studenci czy wolontariusze.
Zoonozy (choroby odzwierzęce): zakaźne (lub pasożytnicze) choroby zwierząt, bądź przez zwierzęta roznoszone, przenoszące się na człowieka lub odwrotnie. Do zakażenia dochodzi poprzez kontakt bezpośredni lub surowce pochodzenia zwierzęcego, rzadziej drogą powietrzną.

Klasyfikacja zagrożeń
Klasa 1 – Nie stwarzające zagrożenia. Stosowanie normalnych procedur.
Czynniki chorobotwórcze, zwykle nie przenoszące się pomiędzy zwierzętami i nie stwarzające zagrożenia dla ludzi.

Klasa 2 – Stwarzające niewielkie zagrożenie. Stosowanie normalnych procedur.
Czynniki chorobotwórcze, które mogą przenosić się pomiędzy zwierzętami ale nie powodują poważnych chorób, w tym infekcje powodowane przez bakterie wrażliwe na antybiotyki.

Klasa 3 – Stwarzające zagrożenie. Konieczne zastosowanie środków ochronnych.
Czynniki chorobotwórcze, które mogą przenosić się pomiędzy zwierzętami i powodują poważne choroby, w tym infekcje powodowane przez bakterie oporne na antybiotyki.
Czynniki chorobotwórcze stanowiące niewielkie zagrożenie dla zdrowia ludzi.

Klasa 4 – Stwarzające zagrożenie. Wymagające izolacji.
Czynniki chorobotwórcze o wysokiej zaraźliwości oraz stanowiące poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi.

Instrukcje
Instrukcja 1 – mycia i dezynfekcji powierzchni

1.Częstotliwość: Po zakończeniu pracy
2.Czynności:
-usunąć mechanicznie zanieczyszczenia stałe
-zebrać resztki za pomocą szczotki lub zgarniaczki
-oczyścić syfony w kratkach ściekowych
-spłukać ciepłą wodą o temperaturze ok. 30-40°C
-umyć powierzchnie ręcznie lub pianowo
-spłukać powierzchnie wodą
-nanieść środek dezynfekujący
-opłukać powierzchnie wodą
3.Odpowiedzialność:
Odpowiedzialny za systematyczne i skuteczne mycie i dezynfekcję jest pracownik – po zakończeniu czynności przeprowadza ocenę wizualną i zapisuje wynik w karcie kontroli.
4.Stosowane środki:
Środek do mycia: ……………..
– stężenie płynu roboczego ……………%
– temperatura stosowania: ………………… °C
– czas działania środka ……………………….. minut
Środek do dezynfekcji: ………………………..
– stężenie płynu roboczego …………… %
– temperatura stosowania: …………………..°C
– czas działania środka ……………………….. minut

 

KARTA WIZUALNEJ OCENY KONTROLI CZYSTOŚCI

Instrukcja mycia i dezynfekcji rąk
Mycie rąk jest najważniejszą czynnością zmniejszającą ryzyko rozprzestrzeniania drobnoustrojów chorobotwórczych. Ręce należy myć:
• Przed rozpoczęciem i po zakończeniu pracy.
• Przed i po kontakcie z każdym pacjentem
• Po kontakcie z materiałem biologicznym takim jak: krew, płyny ustrojowe, wydzieliny, wydaliny czy skażonymi przedmiotami
• Po zdjęciu rękawiczek
• Pomiędzy różnymi zabiegami wykonywanymi u tego samego pacjenta, aby uniknąć przeniesienia zakażenia na inne części ciała.
• Po pracy z próbkami laboratoryjnymi
• Po czyszczeniu klatek lub boksów
• Przed posiłkami i przerwami
• Przed i po skorzystaniu z toalety

Zalecany sposób mycia rąk:
• Ręce opłukać pod bieżącą wodą.
• Pobrać mydło z dozownika i zgodnie z podaną techniką myć ręce przez około 30 sekund.
• Spłukać ręce wodą.
• Ręce dokładnie osuszyć papierowym ręcznikiem.
• Zużyty ręcznik umieścić w pojemniku na zużyte ręczniki. Uwaga: Nie należy dotykać rękoma pojemnika na zużyte ręczniki.

Technika mycia rąk
• Pocieranie wewnętrznych części dłoni.
• Pocieranie wewnętrzną częścią prawej dłoni o grzbietową część lewej dłoni, a następnie w zmienionej kolejności – wewnętrzną częścią lewej dłoni o grzbietową – dłoni prawej.
• Pocieranie wewnętrznych części dłoni z przeplecionymi palcami, aż do zagłębień między palcami.
• Pocieranie górnych części palców prawej dłoni o wewnętrzną część lewej dłoni z palcami złączonymi, a następnie odwrotnie.
• Obrotowe pocieranie kciuka prawej dłoni o wewnętrzną część zaciśniętej na niej lewej dłoni, a następnie odwrotnie.
• Obrotowe pocieranie wewnętrznej części lewej dłoni złączonymi palcami dłoni prawej, a następnie odwrotnie.

Dezynfekcja rąk
Zalecana metoda dezynfekcji rąk:
• Nałożyć środek dezynfekcyjny na dłoń.
• Rozprowadzić po powierzchni obu dłoni i nadgarstków.
• Pozostawić do wyschnięcia i nie spłukiwać.

W celu zminimalizowania ryzyka zakażenia i zachowania czystości rąk, personel WMW oraz studenci mający kontakt z pacjentem lub materiałem biologicznym powinni mieć krótkie paznokcie i nie powinni nosić na rękach biżuterii.

Preparaty myjące i dezynfekcyjne
Do wykonywania zabiegów mycia należy stosować preparaty przeznaczone do higieny komunalnej lub w służbie zdrowia.
Do wykonywania zabiegów dezynfekcji należy stosować wyłącznie preparaty o udowodnionym działaniu biobójczym wpisane do Rejestru Produktów Biobójczych publikowanego przez Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych na stronie www.urpl.gov.pl.
Ulotki Informacyjne oraz Karty Charakterystyki Produktu preparatów chemicznych należy dołączyć do dokumentacji mycia i dezynfekcji.
Pracownicy korzystający z produktów chemicznych mają obowiązek zapoznania się z informacjami w Ulotkach Informacyjnych oraz Kartach Charakterystyki Produktu.

Stanowiska dezynfekcji butów
Ważnym czynnikiem wpływającym na rozprzestrzenianie się chorób zakaźnych jest przemieszczanie się osób i różnego rodzaju transport osób i sprzętów w otoczeniu chorego. Drobnoustroje znajdujące się na podłogach mogą być przenoszone na podeszwach i kołach na duże odległości.
W celu przerwania tej drogi zakażenia tam gdzie to jest niezbędne należy stosować maty nasączone preparatem dezynfekcyjnym a jeśli stosowane są buty ochronne należy stosować baseny lub pojemniki z roztworem preparatu dezynfekcyjnego.
Roztwór dezynfekcyjny powinien być regularnie zmieniany zgodnie z zaleceniami producenta oraz w sytuacji kiedy ulegnie znacznemu zanieczyszczeniu, tak aby pozostawał skuteczny przez cały okres stosowania.
W pobliżu stanowiska dezynfekcji butów należy umieścić instrukcję dezynfekcji butów oraz sposób monitorowania aktywności roztworu preparatu dezynfekcyjnego. Instrukcja powinna również zawierać informację o sposobie wymiany lub uzupełnienia roztworu lub sposób poinformowania osoby odpowiedzialnej za te czynności.
Każda osoba korzystająca ze stanowiska dezynfekcji zobowiązana jest do przestrzegania instrukcji, sprawdzania stopnia zużycia roztworu i w razie potrzeby jego wymiany lub poinformowania osoby odpowiedzialnej.

Instrukcja stosowania środków ochrony osobistej
Pracownicy i studenci w miarę możliwości powinni dbać o swoje własne bezpieczeństwo i swoje zdrowie, jak również zdrowie osób, z którymi będą pracować. Powinni używać przy pracy zabezpieczeń osobistych i urządzeń ochronnych oraz zaznajomić się z instrukcjami obsługi i konserwacji przedmiotów ochrony osobistej i utrzymywać je w należytym porządku, w tym przeprowadzać drobne konserwacje. Należy używać środków ochrony osobistej wyłącznie w przeznaczonym do tego celu oraz wykorzystywać je efektywnie i oszczędnie.
Ubiór personelu i studentów powinien być zadbany i dopasowany do sytuacji ponieważ wpływa również na wizerunek Wydziału Medycyny Weterynaryjnej.

Odzież ochronna – zwykle biały fartuch lekarski lub spodnie i bluza. Nie należy stosować tej samej odzieży ochronnej do pracy w różnych strefach zagrożenia biologicznego.

Odzież ochronna jednorazowa – zwykle fartuch biały flizelinowy lub foliowy z długimi rękawami, zapinany lub wiązany na plecach; rękawiczki lateksowe diagnostyczne lub sterylne chirurgiczne; foliowe ochraniacze na buty. Ponadto jeśli to jest konieczne maseczka lub półmaska respiratorowa oraz okulary ochronne lub osłona twarzy (przyłbica)

Opieka nad pacjentami zakaźnie chorymi (bariera epizootyczna)
Podczas opieki nad pacjentami powinny być zachowane środki ostrożności odpowiednie do rodzaju wykonywanych procedur i rodzaju narażenia na czynniki biologiczne. Niniejsze wytyczne stosuje się przy pracy z materiałem biologicznym takim jak tkanki lub płyny ustrojowe, podczas obsługi żywych zwierząt, sprzątania klatek lub boksów zajmowanych przez zwierzęta z chorobami zakaźnymi lub podejrzanymi o występowanie choroby zakaźnej, sekcji zwłok lub badania tuszy zwierzęcia, które zmarło z podejrzeniem choroby zakaźnej.

• Używać odzież ochronną (fartuch laboratoryjny lub kombinezon) oraz rękawice podczas opieki nad pacjentami chorymi lub podejrzanymi o chorobę zakaźną (klasa zagrożenia 3 lub 4).
• Podczas wykonywania czynności przy których dochodzi do rozpryskiwania materiału biologicznego, powstawania pyłu lub powstawania aerozolu stosować rękawice, maski chirurgiczne i okulary ochronne.
• Jeżeli rękawica ulegnie rozdarciu, przebiciu lub wystąpi inny uraz, należy usunąć rękawiczki i jeśli jest możliwa dalsza bezpieczna praca należy założyć nowe rękawice.
• Stworzenie możliwość mycia butów lub stosowanie jednorazowych ochraniaczy na buty w miejscach o zagrożeniu klasy 3 i 4 ułatwia zapobieganie rozprzestrzenianiu materiału zakaźnego na całym wydziale.
• W zależności od okoliczności i rodzaju zagrożenia może być konieczne zastosowanie dodatkowych zabezpieczeń w postaci osłony twarzy lub respiratorów.
Informowanie za pomocą znaków ostrzegawczych o występujących zagrożeniach.
Na wydziale przyjęto system informowania o zagrożeniach polegający na oznakowaniu niektórych stref liniami w kolorach czerwonym, żółtym i zielonym.
Linia czerwona oznacza strefy, w których występuje zagrożenie związane z materiałem biologicznym klasy 3 lub 4 oraz materiałem nieznanym np: próbki do badań.
Linia żółta oznacza strefy, w których występuje zagrożenie związane z materiałem biologicznym klasy 1 lub 2.
Linia zielona oznacza strefy, wewnątrz strefy czerwonej lub żółtej wolne od zagrożeń biologicznych.

Ponadto zastosowano znaki graficzne zakazu, ostrzegawcze i nakazu określające najważniejsze zasady postępowania w wydzielonych strefach.
Osobom nieupoważnionym wstęp wzbroniony.
Uwaga – materiał biologiczny


Brak komentarza

Brak komentarza.

RSS feed for comments on this post.

Sorry, the comment form is closed at this time.

Copyright © 2009 – Wydział Medycyny Weterynaryjnej. -Logowanie -Kontakt z adminem - Twoje IP:

Wszelkie znaki graficzne użyte w serwisie stanowią własność odpowiednich instytucji i zostały użyte wyłącznie w celach informacyjnych