Zakład Mykologii

ul. Ciszewskiego 8
02-787 Warszawa

Nasze zainteresowania:  Izolacja dermatofitów i grzybów drożdżopodobnych z materiałów klinicznych pochodzących od zwierząt

1. Izolacja i różnicowanie grzybów z rodzaju Malassezia z materiałów klinicznych pochodzących od zwierząt

Grzyby z rodzaju Malassezia mogą stanowić składnik normalnej bioty naskórnej ludzi i zwierząt stałocieplnych, ale mogą również być czynnikiem etiologicznym, wikłającym lub uaktywniającym  takie choroby jak łojotokowe zapalenie skóry Seborrhoeic dermatitis (SD) lub atopowe zapalenie skóry Atopic dermatitis (AD). W ciągu ostatnich  lat wyodrębniono nowe gatunki Malassezia: M. furfur, M.sympodialis, M.sloffiae, M.restricta, M.globosa, M. obtusa, M.pachydermatis M.japonica, M.dermatis, M.nana, M.yamatoensis, M.equina, M. caprae. Zakażenia tymi drożdżakami ludzi i zwierząt są problemem klinicznym na całym świecie i występują w różnych regionach geograficznych, nawet  o zróżnicowanym klimacie odległych od siebie. Szczepy zoofilne grzybów powinny być dokładnie identyfikowane ponieważ istnieje ryzyko fungemii u osób z immunosupresją, wynikające z możliwości biernego przeniesienia Malassezia np poprzez katetery lub kaniule. Zoofilny gatunek Malassezia pachydermatis wykazuje duże zróżnicowanie cech fenotypowych. Metodą RAPD wykazano różnice w obrębie gatunku M. pachydermatis izolatów pochodzących od zwierząt z objawami otitis externa i od zwierząt zdrowych, co sugerowało istnienie subpopulacji. Gatunek M. pachydermatis wydaje się być niehomogenny. Badania są kontynuowane.

2. Zakażenia dermatofitami u zwierząt:

Typowe zoofilne dermatofity izolowane z przypadków grzybic skórnych u zwierząt. Microsporum canis i Trichophyton mentagrophytes bardzo często są też przyczyną chorób skóry u ludzi. Grzyby te izoluje się również z okrywy włosowej zdrowych zwierząt bez objawów klinicznych, szczególnie od psów i kotów. Zwierzęta stanowią więc potencjalne źródło zakażenia dla ludzi. Zastosowanie technik biologii molek ularnej umożliwi również wykrycie nawracających zakażeń tym samym szczepem u zwierząt, a także ocenę narastania lekooporności u wielokrotnie izolowanych tych samych szczepów dermatofitów.

3. Określenie częstości zakażeń grzybami z rodzaju Candida u zwierząt.

Prowadzone są badania  dotyczące określenia istotności problemu zakażeń grzybami z rodzaju Candida u zwierząt. Na podstawie właściwości biochemicznych i biologicznych ustalono częstość występowania różnych biotypów grzybów należących do różnych gatunków Candida sp. Wykonywane są badania oparte na analizie regionów  ITS mające na celu dokładne różnicowanie i identyfikacje izolatów Candida sp pochodzących od zwierząt (rDNA-ITS). Badania poszerzono również o szczepy izolowane z kału zwierząt mięsożernych i od gadów i płazów, a także izolację grzybów z mleka krów chorych na zapalenie gruczołu mlekowego.