Zakład Wirusologii

ul. Ciszewskiego 8
02-787 Warszawa

Kierownik dr hab. Marcin Bańbura, prof nadzw. SGGW

Nasze zainteresowania: herpeswirusowe zakażenia u koni

Koński herpeswirus typu 1 (equine herpesvirus type 1, EHV-1), należący do rodziny Herpesviridae, podrodziny Alphaherpesvirinae, powoduje zakażenia górnych dróg oddechowych, poronienia oraz zaburzenia neurologiczne. Te ostatnie są wprawdzie rzadkim zjawiskiem, powodowanym raczej przez uszkodzenie drobnych naczyń krwionośnych mózgu niż przez bezpośrednie zakażenie i uszkodzenie komórek nerwowych. Jednak neurotropizm wirusa i jego zdolność do zakażania neuronów odgrywają istotna rolę w cyklu replikacyjnym wirusa i epidemiologii rhinopneumonitis equorum, wirus ustala w nich bowiem stan zakażenia latentnego. Latencja, jako element „strategii inwazji” właściwy także innym alfa-herpeswirusom, sprzyja przetrwaniu wirusa w środowisku. W stanie latentnym EHV-1 pozostaje bowiem ukryty przed układem immunologicznym gospodarza i w sprzyjających warunkach ulega reaktywacji. Dlatego często ronienia są nieoczekiwane, nie poprzedzone innymi objawami, występują u klaczy immunologicznie doświadczonych, co sprawia, ze objawy takiego „zakażenia endogennego” są słabo zaznaczone.
Choć ogólne właściwości EHV-1 zbliżone są do do właściwości innych alfa-herpeswirusów, to jednocześnie wykazuje on pewne cechy szczególne – jeden tylko gen przedwczesny, zdolność do ustalania zakażenia latentnego w neuronach zwojowych i leukocytach krwi obwodowej, czemu towarzyszy ekspresja LAT transkrybowanych z różnych regionów genomu, oraz wykorzystanie innego niż HHV-1, BHV-1 czy PRV receptora. Wiadomo, że za neurozjadliwość EHV-1 odpowiedzialna jest mutacja punktowa genu kodującego wirusową DNA-polimerazę, którą stwierdzono u wszystkich zbadanych dotychczas szczepów Nie są też znane mechanizmy uszkadzania komórek nerwowych choć wiadomo, że wirus wnika do nich i, w ostrej fazie zakażenia, stwierdzany jest w cytoplazmie. Niewiele jednak wiadomo o replikacji wirusa w tym typie komórek, nie jest znany receptor wykorzystywany do adsorbcji wirionów. Ze względu na typ, rodzaj? naturalnego gospodarza badania tego typu trudno prowadzić in vivo i często do tego celu wykorzystywany jest model laboratoryjny – donosowe zakażenie wrażliwych myszy. Szczególnie przydatne do tego celu są myszy szczepu BALB/c, u których zakażenie przebiega podobnie jak u naturalnego gospodarza. Ponadto stworzony został model umożliwiający badanie wzajemnych relacji EHV-1 – komórka nerwowa po zakażeniu hodowanych in vitro neuronów mysich.

Mysie neurony zakażone EHV-1	Główne kierunki badań:
	1. zakażenia wirusami typu 1 (EHV-1), 2 (EHV-2) i 4 (EHV-4) 2. mieszane zakażenia EHV-1/EHV-2 3. neuropatogenność EHV-1 4. mechanizmy oddziaływania wirus –cytoszkielet
Komórki skóry konia (linia ciągła ED) zakażone EHV-1
	na czerwono zabarwiony cytoszkielet aktynowy,
	na zielono – antygen wirusowy
widoczne powiększenie i zmiana kształtu  zakażonych komórek oraz rearanżacja aktyny